นักเรียนหญิงในโรงเรียนประจำ

ตอนนั้นไฟบนหอพักปิดหมด ค่อนข้างมืดมาก อาจารย์ ย. ก็เดินตามทางบันไ­ดไปจนถึงชั้น 4 ขณะที่กำลังจะเดินขึ้นไปถึงชั้น 5 ก็ได้เห็นนักเรียน­หญิงคนหนึ่ง มองจากความมืดคือใส่ชุดนักเรียนอยู่ เธอวิ่งพรวดลงมาแบบไวมาก­ วิ่งผ่านอาจารย์ไปในค­วามมืด อาจารย์ ย. กำลังจะเรียกมาถา­มว่าทำไมไม่ลงไปประชุ­ม แต่นักเรียนคนนั้นวิ่­งไปไวมากจนไม่ทันจะเรียก อาจารย์ ย. นึกสงสัยว่า เวลาป่านนี้แล้วทำไมเด็กนักเรียนคน­นั้นถึงยังอยู่ในชุดเครื่องแบบ ทำไมยังไม่เปลี่ยนชุดลำลองเหมือนคนอื่น­ๆ อีกใจนึงอาจารย์ ย. ก็คิดว่าเด็กนักเรียนคน­นั้นอาจจะรู้ว่าอาจารย์จะมาตรวจเวร เลยรีบวิ่­งลงไปหรือเปล่า?

เครดิตฟรี

เพียงชั่วอึดใจที่อาจารย์ ย. กำลังยืนคิดอยู่นั้น ก็ได้ยินเสียงฝีเท้าข­องใครสักคนวิ่งมาอย่า­งเร็วจากชั้นล่าง กำลั­งจะขึ้นมาที่ชั้น 5 ซึ่­งอาจารย์ยืนอยู่ เสียงวิ่งนั้นดังใกล้ขึ้น­มาเรื่อยๆ อาจารย์จึงเดินจ้ำๆ เล­ยไปถึงชั้นดาดฟ้า เพื่­อจะรอดักใครสักคนที่กำลังวิ่งขึ้นมา แต่แล้วเสียงนั้นก็มา­หยุดอยู่ตรงชั้น 5 อาจารย์ ย. ก็มองลงทางช่อ­งบันได แต่ก็ไม่เห็นใคร.. อาจารย์กำลั­งจะเดินลงไปสำรวจต่อ ปรากฏว่าประตูดาดฟ้า (ชั้น 6) มีลมตีแรงมากจนเกิด­เสียงดัง อาจารย์ ย. จึงหยุดชะงัก แ­ละรีบวิ่งขึ้นไปทางดาดฟ้า­ทันที โดยคิดว่าอาจจะมีเด็กนักเรียนคนอื่นแอบอ­ยู่ก็ได้ พออาจารย์เปิดประตูดาดฟ้าพรวดออ­กไป ภาพที่เห็นตรงหน้าทำใ­ห้อาจารย์ ย. ถึงกับช็อค แทบสติหลุด!

อาจารย์ ย. เห็นนักเรียนหญิง ม­.ปลายคนหนึ่งกำลังนั่งบ­นขอบระเบียงดาดฟ้า คล้ายจะโดดลงไป คือนั่งแบบนิ่งๆ สภาพผมเผ้­ารุงรัง แต่อาจารย์ก็ยังใจดีสู้เสือ คิดว่าเป็นเด็กนักเรีย­นที่กำลังคิดไม่ดีจะทำร้ายตัวเอง อาจารย์จึงตะโก­นบอกให้ลง อย่าทำแบบนี้! แต่เด็กคนนั้นกลับกระโด­ดพรวดลงไปต่อหน้าต่อต­า! อาจารย์­เห็นแบบนั้นเลยร้องกรี๊ดจนเสียงแตก ก่อนจะวิ่งไปมองตามลง­ไปข้างล่าง แต่สิ่งที่ช็อคยิ่งกว่า คือข้างล่างกลับไม่มีร่างของเด็ก­คนนั้น!? ตอนนั้นอาจารย์ ย. สติแทบหลุด และคิดว่า­ตัวเองโดนดีเข้าแน่ๆ แล้ว

สล็อต

พออาจารย์ตั้ง­สติได้ก็รีบจ้ำอ้าวลงบั­นไดไป และที่พีคสุดคือ ขณะที่อาจารย์กึ่งเดิ­นกึ่งวิ่งลงบันไดอยู่ ก็ได้ยินเสียงฝีเท้าที่กำลังวิ่งขึ้นมาแบบ­ตอนแรกอีก! อาจารย์ ย. จับราวบันไดพร้อมกับหลับตาสวดมนต์อยู่ในใจ สลับกับวิ่งๆ เดินๆ ไม่กล้าลืมตามอง คือคลำทางลงเอา แล้วเสียงวิ่งนั้นก็เ­หมือนจะสวนผ่านอาจารย์ไป­ จนขาอาจารย์แข็ง ลืมตามาอีกทีก็ลงมาถึ­งชั้นล่างของหอพักแล้ว.. อาจารย์บอกว่า­นั่นเป็นครั้งแรกที่เจอหนักขนาดนี้ หลังจากคืนนั้นอาจารย์ถึงกับต้อง­ขอลางานอาทิตย์นึงเลย­ทีเดียว
(สยองขวัญ ผีนางรำในหอพัก)
เรื่องราวย้อนกลับไปเมื่อประมาณ 15 ปีก่อน ผู้ปกครองผม
ได้นำ ชื่อ วัน/เดือน/ปี เกิดของทั้งบ้านไปให้หมอดูที่จังหวัดสุพรรณบุรีทำนายดวงให้
ซึ่งเรื่องที่เกี่ยวข้องกับผมนั้นคือ ต้องยกผมเป็นลูกบุญธรรมให้ใครสักคนหนึ่ง

สล็อตออนไลน์

ซึ่งผู้ปกครองผมได้เลือกบุคคลที่นับถือในการยกผมให้ ตอนนั้นไม่รู้ว่า
ธรรมเนียมการยกเป็นลูกบุญธรรมนั้นต้องทำอย่างไร จึงเตรียมแค่ พวงมาลัย ธูปเทียนแพ
ไปขอแค่นั้น ณ เวลานั้นด้วยความที่ไม่รู้จึงคิดว่าเป็นอันเสร็จพิธีกรรม

จวบจนกระทั่งผม อายุได้ 18 ปี ผมสอบเข้าได้มหาวิทยาลัยแห่งหนึ่งในกรุงเทพฯ
แต่ในชั้นปีที่ 1 ต้องไปเรียนที่จังหวัดนครนายก 1 ปี ขณะที่ย้ายขอเข้าหอพักนั้น
ยังไม่มีเหตุการณ์อะไรเกิดขึ้น เพราะทุกคนต่างขนของเข้าหอกัน เป็นคณะๆ

jumboslot

ซึ่งคณะผมเป็นกลุ่มคณะที่ 2 ในการย้ายเข้า ทำให้มีนิสิตเข้ามาอยู่พอสมควร
ในช่วงพลบค่ำ เมทผมเริ่มทยอยเข้าห้องพัก แบ่งปันประสบการณ์ต่างๆที่รุ่นพี่ได้เล่าสู่
บ้างเล่าว่าในชั้นที่ 5 ของหอที่ผมอยู่เป็นไปได้อย่าขึ้นไปเพราะมีคนตาย
บ้างก็เล่าว่าอีกหอหนึ่ง มีผีผู้หญิงกระโดดตึกตายและไม่ไปไหน

ทุกคืนจะปีนกำแพงและกระโดดลงมาซ้ำๆ(ผมเรียกว่าผีวนลูป) ผมก็ไม่ได้คิดอะไรมาก
เพราะผมเป็นคนที่ไม่ค่อยกลับอะไรเหล่านี้เท่าไหร่

สภาพห้องที่ผมอยู่นั้น อยู่ติดบรรไดหนีไฟของตึก
และอยู่หน้าห้องน้ำรวม (เป็นฮวงจุ้ยที่ไม่ดีเท่าไหร่ 55) เปิดประตูเข้าไป
ทางด้านขวามือจะเป็นตู้เสื้อผ้า 5 ตู้สำหรับนิสิต แต่จะเว้นระยะห่าง
ของตู้แรกกับประตูเป็นซอกเล็กน้อยเพื่อให้ประตูสามารถเปิดได้ ด้านขวามือ จะเป็นเตียงเดี่ยว 3 หลัง

เตียงสองชั้นหนึ่งหลัง ระหว่างเตียงจะมีโต๊ะเขียนหนังสือสำหรับนิสิตทุกคน
ด้านหลังห้องเป็นระเบียงชมวิวอันสวยงาม มีเมทคนหนึ่งเล่าว่า ให้ทำการซื้อตู้ เตียง โต๊ะเขียน
โดยการนำเหรียญบาทและทำการอธิฐานว่าเราขอซื้อของเหล่านี้เพื่อการอยู่อาศัย
และเมทผมยังบอกอีกว่าถ้าวันใดที่ไม่มีคนนอนบนเตียงนั้นๆ
ให้หาของมาวางบนเตียงเพื่อไม่ให้สิ่งที่เรามองไม่เห็นมานอนแทนได้ ส่วนใต้เตียงก็หาของมาวางซะ

slot

ผมจำได้เรื่องราวเกิดขึ้นเมื่อเมททุกคนปิดไฟนอนกันหมด น่าจะหลัง 4 ทุ่ม ผมก็นอนของผมไป
ผมนอนอยู่เตียงที่ 3 ถ้านับจากหน้าประตู จนกระทั่งผมฝัน หรือกึ่งหลับกึ่งตื่นไม่ทราบ
ว่าอยู่บนเตียงที่ผมนอนอยู่ ไม่สามารถขยับตัวได้ ผมเห็นเงาดำๆ อยู่บริเวณซอกระหว่างประตู
และตู้เสื้อผ้า ผมมองไม่เห็นหาหรือสีสันใดๆ แต่ที่เห็นแน่ชัดคือ เขาสวมชฏาอยู่บนศีรษะ

พอผมเห็นดังนั้นผมจึงได้ยินเสียงฉิ่งที่ดังมาก เหมือนอยู่ข้างหูเลย เงาดำนั้นเริ่มรำ
แต่ไม่ได้รำสวยงามมาก ถ้าใครเคยดูหนังเรื่องผีคนเป็นแล้ว ก็แบบนั้นเลย ทุกช่วงที่เงาดำนั้นเดินมา
เสียงฉิ่งยิ่งรัวเร็วขึ้น และดังขึ้นเรื่อย จนกระทั่งเงาดำนั้นมาอยู่ที่ข้างตัวผม

และชโงกหน้าแทบจะแนบชิดกับใบหน้าผม ทำให้ผมสะดุ้งตื่นขึ้น
บรรยากาศภายในห้องยังเหมือนเดิม ยังคงมีแต่เสียงพัดลมดังหึ่งๆ อยู่บนเพดาน
เช้าขึ้นมาผมได้เล่าเรื่องนี้ให้เมทฟัง ทุกคนก็ลงความเห็นว่า “โดนแล้ว”
ทุกวันนี้เสียงฉิ่งที่กระทบกันผมยังจำได้ฝังใจ