ทำไมไม่ขอ?

เรื่องนี้เกิดขึ้นเมื่อ 8 ปีที่แล้วค่ะ สมัยนั้นเราเรียนอยู่ ม.4 ปกติเราก็เป็นคนมีเซ้นส์อยู่บ้าง แต่แค่ได้ยินเสียงวิทยุเปิดเองบ้าง หรือเห็นเป็นเงาลางๆ บ้างอะไรแบบนั้น ยังไม่เคยเจอแบบจังๆ เลยสักครั้ง เรื่องมีอยู่ว่า ทุกๆ ปิดเทอม เรากับน้องจะไปนอนที่บ้านอาแถวอ่อนนุชค่ะ เวลาไปก็จะเล่นซนกันเหมือนเด็กทั่วไป ที่บ้านอาจะมีพี่เลี้ยง 2 คนคอยดูแลพวกเราเวลาอาไปทำงาน กิจกรรมของเราก็คือจะดูหนังผี เล่าเรื่องผี แกล้งผีหลอกกันบ้าง แต่ก็ไม่เคยเจออะไรแปลกๆ เวลานอนก็จะสวดมนต์ก่อนนอนกันตามปกติ

เครดิตฟรี

จนมีอยู่วันหนึ่ง พวกเราเล่นกันเหนื่อยมาก เราอาบน้ำนอนเป็นคนสุดท้าย พอเข้าห้องมาทุกคนหลับกันหมดแล้ว เราก็รีบปิดไฟเข้านอนด้วยความเหนื่อย หลับไปสักพัก เราเริ่มรู้สึกหายใจไม่ออก พอลืมตาขึ้นมาก็ต้องตกใจสุดขีด เพราะเห็นเด็กผู้ชายคนหนึ่งนั่งทับอยู่บนตัวเรา มีสายสังวาลย์ 2 เส้น ผมเกล้าจุก รู้สึกได้ว่าเขาจ้องหน้าเราอยู่ทั้งๆ ที่เรามองไม่เห็นหน้าเขานะ เพราะมันมืดมาก มีแค่แสงจากไฟถนนส่องเข้ามาทางหน้าต่าง แล้วเด็กคนนั้นจากนั่งธรรมดาก็เอามือมาบีบต้นแขนเราทั้ง 2 ข้าง บีบจนเราเจ็บ ก่อนจะพูดว่า ‘ทำไมไม่ขอ? มานอนทำไมไม่ขอ?’ พูดซ้ำๆ อยู่อย่างนั้น เราก็อึ้งๆ ไม่เข้าใจว่าคืออะไร เลยไม่ได้ตอบอะไรไป สักพักเขาก็หายไปเอง แล้วเราก็เพลียจนหลับไป..

สล็อต

พอตอนเช้าตื่นมา เราก็ไม่ได้อะไร คิดว่าเมื่อคืนคงฝันร้าย แต่มีสิ่งหนึ่งที่ทำให้เราตกใจมาก คือเราเห็นว่าต้นแขนเราเป็นรอยช้ำทั้ง 2 ข้าง เห็นเป็นนิ้วมือชัดเลยค่ะ! ไปเล่าให้ที่บ้านฟังก็ไม่มีใครเชื่อเรา หาว่าดูหนังผีมากไปเลยเก็บไปฝัน แล้วละเมอบีบแขนตัวเองหรือเปล่า? เรายืนยันว่าเป็นเรื่องจริงแต่ก็ไม่มีใครเชื่ออยู่ดี สุดท้ายเราเลยไม่ได้พูดถึงเรื่องนี้อีก..

สล็อตออนไลน์

เวลาผ่านไปหลายปี จนเกือบจะลืมเรื่องนั้นไปแล้ว แต่เมื่อ 3 ปีที่แล้ว พี่ดาว พี่เลี้ยงคนหนึ่งใน 2 คนที่บ้านอาก็มาเล่าให้เราฟังว่า เขาเพิ่งมารู้ว่า พี่จันทร์ (นามสมมติ) พี่เลี้ยงอีกคนเขาเคยท้องแล้วไปเอาเด็กออก และเก็บซากเด็กเอาไว้เป็นกุมารติดตัวตลอด เวลาจะทำอะไรเขาก็จะบอกจะขอให้ช่วยปกป้อง อีกอย่างพี่จันทร์เขาลาออกไปแล้วด้วย พอได้ยินแบบนั้นเราก็เลยถึงบางอ้อเลย ว่าเด็กที่เจอคืนนั้นคงจะเป็นกุมาร (ลูก) ของพี่จันทร์นั่นเอง เราคงจะเห็นเพราะเรามีเซ้นส์ หรือเพราะวันนั้นเราเหนื่อยมาก ร่างกายจิตใจคงจะอ่อนแอเลยเห็น.. จากนั้นมา เวลาเราไปนอนต่างที่ เราจะสวดมนต์ทุกครั้ง และไม่ลืมที่จะขออนุญาตนอนด้วยค่ะ เพราะเราไม่สามารถรู้ได้เลยว่าที่แห่งนั้น มีอะไรที่คอยปกป้องอยู่ไหม? เราไม่อยากเจอแบบคืนนั้นอีกแล้วค่ะ
(ผีในคุก)
เรื่องราวนี้เกิดขึ้นในโรงเรียนประถมศึกษาแห่งหนึ่งที่อดีตเคยเป็นเรือนกักขังนัก โทษเก่ามาก่อน จึงไม่แปลกที่จะกลายเป็นดินแดนที่ใช้ประหารนักโทษมากมายหลายศพจนนับไม่ถ้วน !! นัก เรียนชมรมสังคมต้องอยู่ศึกษาประวัติที่โรงเรียนจนดึก กว่าอาจารย์จะปล่อยกลับก็ล่วงเลยเวลามาเกือบสี่ทุ่ม ห้องสังคมนั้นตั้งอยู่ที่ตึก 5 ชั้น 3 บริเวณมุมด้านหลังสุด ดังนั้น เมื่อจะกลับก็ต้องเดินจากด้านหลังมาลงบันไดด้านหน้า , , , ขณะที่ตามรายทางก็มีไฟเพียงไม่กี่ดวงระหว่างที่เหล่านักเรียนสังคมต่างรีบเดินออกมาเพื่อกลับบ้าน ปรากฏว่า “ลิง” ดันลืมโทรศัพท์มือถือไว้จึงต้องเดินกลับไปเอา พร้อมบอกให้ “นัด” เพื่อนสนิทรออยู่ตรงนี้อย่าไปไหน จะรีบไปรีบกลับ ขณะที่ครู และเพื่อนคนอื่นๆ ต่างรีบกลับจึงขอตัวไปก่อน ขณะที่ “นัด” รอเพื่อนอยู่เพียงลำพังนั้น ก็เกิดได้ยินเสียงเพลงคล้ายๆ รำสวด แล้วก็เสียงคนตะโกนโวยวาย “อย่าๆๆๆ ผมไม่ไป ปล่อยผม !!!! อย่าทำผมเลย” วินาทีนั้น “นัด” เริ่มแปลกๆ ที่ดึกแล้วจะมีใครมาตะโกนร้องแบบนี้ได้

jumboslot

เวลาผ่านไปสักพัก เสียงทุกอย่างเงียบไปจนน่าวังเวง “นัด” เริ่มรู้สึกกลัว พยายามมองซ้ายมองขวา
แต่เพื่อนที่ไปเอาของก็ยังไม่กลับมา ตอนนี้เริ่มมีเสียงคล้ายๆ คนลากอะไรซักอย่างคล้ายโซ่แว่วมา มันเริ่มดังขึ้นๆ ๆ
แล้วก็ใกล้เข้ามามากขึ้นเรื่อยๆ ๆ จังหวะนั้น “นัด” ทนไม่ไหวจึงคิดที่จะวิ่งหนีออกไป แต่พรึ่บบบ มีมือหนึ่งมาจับที่แขนของเธอไว้ แต่พอหันไปก็พบว่าคนที่มาจับมือคือ “ลิง” เพื่อนสนิทของเธอเอง.. “นัด” รีบถาม “ลิง” ว่าได้ยินเสียงคนลากอะไรหรือเปล่า ? ซึ่ง “ลิง” ก็ตอบกลับมาทันทีเลยว่า “ได้ยิน เสียงคล้ายโซ่ใช่ไหม” เท่านั้นแหละทั้งสองคนต่างจับมือวิ่งลงตึกแบบไม่คิดชีวิต

slot

ระหว่างที่วิ่งลงตึกอยู่ดีๆ “นัด” สะบัดมือ “ลิง” ออกอย่างกระทันหัน!! แล้วเดินกลับไปทางเดิมราวกับเหมือนโดนสะกด “ลิง” รู้แล้วว่าเพื่อนต้องโดนอะไรบางอย่างแน่ๆ จึงวิ่งไปหาพร้อมเขย่าตัว และตบหน้าเรียกสติเพื่อนอย่างนัด” กับ “ลิง” ไม่รีรออะไรแล้ว ทั้งคู่รู้แก่ใจแล้วว่าเป็นสิ่งลี้ลับแน่นอน จึงรีบวิ่งลงตึกแบบไม่คิดชีวิตจนกระทั่งไปชนกับใครคนหนึ่ง โครมมม !! พอตั้งสติได้ก็รู้ว่าคนที่ชนนั้นคือ “คงพ่อของลิง” คนเก่าแก่ของโรงเรียน ทั้งสองจึงเล่าเรื่องที่เจอให้ลุงคงฟังทันที

หลังจากที่ได้ฟังเรื่องจากนักเรียนทั้งสอง ลุงคงถึงกับตกใจ พร้อมเตือนว่า “ทำไมถึงไม่รีบลงมาพร้อมกันเยอะๆ ที่นี่เฮี้ยนมาก ลุงยังไม่กล้าขึ้นไปเลย หลายปีก่อนเคยมีเด็กหายไปไม่มีแม้กระทั่งศพ” สองสาวได้ฟังถึงกับสั่นผวา ด้าน “นัด” ก็เล่าให้ฟังอีกว่า ตอนที่สะบัดมือ “ลิง” เพราะระหว่างวิ่งได้หันกลับไป เห็น “ลิง” ยืนอยู่ จึงสะบัดมือออกเพราะคิดว่าเป็นมือผี แต่พอเดินไปหา “ลิง” ร่างของลิงก็กลับเปลี่ยนเป็นผู้ชายเหมือนนักโทษมีโซตรวนคล้องขาอยู่ จากนั้นก็ไม่รู้เรื่องอีกเลย มารู้สึกตัวอีกทีถูกตบหน้า

นับแต่เหตุการณ์ในวันนั้นเป็นต้นมา ก็ไม่มีใครได้พบเห็นสองสาวนักเรียนสังคมนั้นอีกเลย เพราะอาจจะลาออกไปเรียนที่อื่น แต่เรื่องนี้ก็ยังคงถูกบอกเล่าจากปากต่อปากสู่รุ่นน้องที่เข้ามาเรียนโรงเรียนแห่งนี้อยู่เรื่อยๆ..