เสียงเตือนของคุณตา

เมื่อประมาณกลางปีที่แล้ว ครอบครัวหนูต้องกลับไปอยู่บ้านยายที่จังหวัดตาก เพื่อไปดูคุณยายซึ่งป่วยเป็นโรคเบาหวาน เท้าเป็นแผลทั้งเท้าไม่สามารถเดินเองได้ คุณแม่ต้องคอยช่วยดูแลคุณยาย.. เรากลับไปอยู่ที่บ้านยายได้สักพัก คุณตาก็มาเสียชีวิตลงกระทันหันด้วยโรคชราค่ะ แต่ในความโชคร้ายก็เหมือนโชคดีที่ยังได้กลับมาดูแลทั้งคุณตา และคุณยาย เพราะถ้าไม่ได้กลับมาครั้งนี้ ก็คงจะไม่ได้มีโอกาสได้เจอคุณตาอีกแล้ว

เครดิตฟรี

หลังจากที่คุณตาเสียชีวิตไปได้ประมาณ 1 เดือน ก็เริ่มมีเรื่องแปลกๆ เกิดขึ้นกับคนในบ้านค่ะ ต้องขออธิบายลักษณะบ้านยายก่อน คือจะเป็นบ้าน 2 ชั้น ชั้นล่างเป็นปูน ชั้นบนเป็นไม้ ชั้นล่างจะกั้นเป็นห้องไว้นอนเล่นตอนกลางวัน มีหิ้งพระใหญ่ ซึ่งคุณตาก็เสียชีวิตที่ห้องนั้นค่ะ.. มีครั้งหนึ่งแม่เล่าว่า ตอนแม่กำลังเก็บข้าวของอยู่ชั้นล่างคนเดียว ทุกคนขึ้นนอนกันไปหมดแล้ว แม่ได้ยินเสียงแว่วๆ เหมือนเสียงสวดมนต์ค่ะ ไม่สามารถฟังออกว่าเป็นเสียงใคร ซึ่งแม่ค่อนข้างเชื่อว่าเป็นคุณตา เพราะคุณตาจะสวดมนต์ก่อนนอนเวลานี้ประจำ.. ส่วนญาติคนอื่นก็เคยเจอประมาณว่า ประตูตู้ที่เก็บบุหรี่ของคุณตา มักจะถูกเปิดทิ้งไว้เสมอ ทั้งที่ไม่ได้มีใครไปยุ่งเลย และเป็นแบบนั้นวันละหลายหนอีกต่างหาก..

สล็อต

ส่วนหนูเองก็เคยเจอเหตุการณ์แปลกๆ กับตัวเองเหมือนกันค่ะ.. คืนนั้นหนูลงมาเล่นคอมที่ชั้นล่าง แล้วก็คุยโทรศัพท์กับเพื่อนไปด้วย เวลาตอนนั้นน่าจะประมาณเที่ยงคืนกว่าๆ ระหว่างที่คุยๆ อยู่อย่างเมามัน เพื่อนที่คุยอยู่ด้วยก็พูดขึ้นมาว่า ‘แกๆ ไปนอนได้แล้วไป เค้าเรียกให้ไปนอนแล้ว..’ ตอนนั้นหนูใจคอไม่ดีเลยค่ะ เพราะหนูไม่ได้ยินเสียงใครเลย มองไปรอบห้องก็ไม่มีใคร เลยรีบปิดคอม ปิดไฟ วิ่งขึ้นชั้นบนอย่างไว หนูรีบถามเพื่อนให้แน่ใจว่ามันได้ยินเสียงอะไร? เพื่อนมันบอกว่า ‘ก็ตะกี้ได้ยินเสียงผู้ชายตะคอกแบบดุๆ ว่า ดึกแล้ว ไปนอนได้แล้ว! ไม่ใช่พ่อแกหรอ?’ หนูนี่ขนลุกรีบวางสาย นอนคลุมโปงทันทีเลยค่ะ เพราะในบ้านนี้มีผู้ชายคนเดียวคือพ่อหนู ซึ่งนอนหลับอยู่ หนูมั่นใจเลยว่าเป็นคุณตาแน่ๆ เพราะท่านเป็นคนค่อนข้างดุ.. พอหนูเล่าเรื่องนี้ให้ใครๆ ฟัง ทุกคนก็ทั้งกลัว แต่ก็กลับรู้สึกเหมือนกับว่า คุณตายังอยู่กับพวกเราไม่ได้จากไปไหนเลย.
(ผีช่วยคน)
เมื่อประมาณ 10 ก่อน ที่จะมีทางด่วนตัดผ่านแยกสุโขทัย-พิษณุโลก ตรงนั้น ขึ้นชื่อเรื่องอุบัติเหตุต่าง ๆ ส่วนมากมักจะไม่รอด เพราะเป็นด้วยทางสี่แยกที่ไม่ค่อยมีรถผ่านเพราะเป็นทางเลี่ยงเมือง ทั้งที่เป็นสี่แยกไฟแดงแท้ ๆ แต่ตายเพราะผ่าไฟแดงรายวัน

สล็อตออนไลน์

อ้า” เป็นนักศึกษาม.มีชื่อแห่งหนึ่งในพิษณุโลก และเป็นเพื่อนสนิทของกลุ่มพวกเรา ทั้งที่คนละเอก ด้วยบุคลิกหล่อแบบทรมานใจทั้งสาวและชาย อีกทั้งมีปากที่พกพาลูกหมามาทั้งฟาร์ม เลยทาให้มันมีแฟนคลับไม่น้อย อย่างว่าแหละ สาว ๆ ชอบคนเลว วันนี้เรานัดกันว่าจะทาหมูกระทะกินกันที่หอพักของเพื่อนคนหนึ่ง ซึ่งอยู่เลยเส้นทางหลังม. ไป และติดกับคลองส่งน้า ซึ่งตอนกลางวันคงไม่เท่าไหร่ แต่ตอนกลางคืนนี่บรรยากาศดีมากๆ เหมาะกับการชวนสาวไปเล่าเรื่องสยองขวัญ ด้วยบรรยากาศที่มืดครึ้มไปด้วยป่าสองข้างทาง และเงายอดตาลสูงเสียดฟ้ารับกับหลังคาโบสถ์ ที่มีพร็อพเก๋ ๆ เป็นเจดีย์รูปทรงต่าง ๆ

ตามรสนิยมของลูกหลานที่เลือกให้ผู้วายชนม์ ปกติถ้าเรานัดกันที่นี่จะไม่มีใครยอมกลับเพื่อรับกับนโยบายรัฐบาล “เมาไม่กลับ” (!?) ทางออกมาจากหอ ปกติเราเคยมากันหลายคันเลยไม่รู้สึกกลัว แต่มันไม่ใช่วันนี้แน่นอน อุ้ยขับรถอย่างใจเย็น แต่เราเริ่มรู้สึกว่าทางแค่จากปากทางไม่ถึงกิโล ทาไมวันนี้มันไกลจัง ยิ่งขับไปยิ่งไม่คุ้น

jumboslot

อุ้ย เราว่าทางนี้ไม่ใช่นะ” เราทุบไหล่เพื่อนเบา ๆ ไม่กลัวมันปล้าหรอก อุ้ยมันไม่กินสปีชี่ส์เดียวกัน

“นั่นสิ แต่เราตรงมาเรื่อย ๆ นะ ทาไมมันไกลนักวะ” อุ้ยบ่น ก่อนที่รถเราจะกระตุกพรืด และดับสนิท เราสองคนมองหน้ากัน เราสะกิดอุ้ย “อุ้ย ยายคนนั้น” เรากอดหลังเพื่อนแน่นก่อนจะเอามือชี้ไปข้างหลัง เห็นหญิงชราคนหนึ่งยืนกวักมือไกล ๆ “แกน่าจะต้องการความช่วยเหลือนะ” อุ้ยบอกก่อนจะเดินไปข้างหน้าด้วยท่าทางแปลก ๆ เพราะมีลูกหมียักษ์เกาะไปข้างหลัง

เมื่อเดินเข้าไปใกล้ จู่ ๆ อุ้ยก็เฮ้ยลั่น เมื่อยายคนนั้นหายไปต่อหน้า เรากรี๊ดลั่นและร้องไห้สนั่นในขณะที่เพื่อนซึ่งวิ่งตามหลังมาหอบแฮ่ก ๆ มันเดินมาฉุดเราลุกขึ้น และตั้งสติมองไปที่กองนั้นเข้า “เชี่ย ไอ้อ้า” อุ้ยโวยวาย ในขณะที่เราหยุดสติแตกและวิ่งเข้าไปอย่างรวดเร็ว อ้านอนฟุบกับพื้นเลือดไหลออกมาจากหน้าผาก ข้างแก้มมีรอยบาดนิด ๆ เรารีบเอามือรอที่จมูก เพื่อนยังหายใจอยู่ มีกลิ่นเหล้าจาง ๆ นี่มันแอบก๊งก่อนมานี่หว่า รถเลยแหกโค้งเอา ดีที่ไม่ตาย อุ้ยเลยเอาอ้าแบกออกมา เราเถียงกันมาตลอดว่าอ้ามันไปนอนตรงนั้นได้ยังไง และมาบางอ้อ เมื่อเราผ่านจุดเดิมที่หมวกกันน็อกหล่นลงมา

slot

มอเตอร์ไซค์คันเก่งไอ้อ้า ค้างอยู่บนยอดไม้ ตัวมันกระเด็นไปไกล แต่เจ็บแค่นี้ยังน้อยมากถ้าเทียบกับสภาพที่เราเห็น เรารีบตรงไปข้างหลังและออกแรงดันอุ้ยอย่างรวดเร็ว กะว่าไปให้พ้นตรงนี้เร็วที่สุด และที่สาคัญขากลับเราขับชอปเปอร์คันใหญ่แบบทรงตัวได้ดีมาก ทั้งที่ปั่นจักรยานล้มทุกวัน

วันรุ่งขึ้นอาจารย์พาเราไปขอขมาต้นไม้ใหญ่ตรงโค้งทางเข้าหอเพื่อน ที่มาเอะอะกันทุกวัน หลังจากนั้น เราก็ไม่กล้าไปกินเหล้าตอนกลางคืนที่หอนั้นอีก เพราะกลัวยายแกตีเอา